Артиши миллӣ – рӯзи шуҷоат, садоқат ва ифтихори миллӣ
23 феврал дар саҳифаҳои таърихи давлатдорӣ бо ҳарфҳои заррин сабт шудааст. Ин рӯз рамзи шуҷоат, матонат, садоқат ба савганди ҳарбӣ ва муҳаббати беандоза ба Ватан мебошад. Дар Тоҷикистон 23 феврал ҳамчун Рӯзи Қувваҳои Мусаллаҳ таҷлил мегардад ва ба таъсиси Артиши миллӣ иртиботи мустақим дорад. Ин сана на танҳо як ид, балки як мактаби ватандӯстӣ, як рӯзи андеша ва ифтихор аз фарзандони далери миллат аст. Ҳамзамон, дар Русия ин рӯз бо номи Рӯзи ҳимоятгарони Ватан таҷлил шуда, таърихи тӯлонӣ ва аҳамияти хос дорад.
Таърихи ин рӯз ба оғози асри бистум бармегардад. Дар он давра, дар шароити мураккаби сиёсӣ, зарурати таъсиси нерӯи низомии муназзам ба миён омад. Бо гузашти солҳо 23 феврал ба рамзи эҳтиром ба хизматчиёни ҳарбӣ ва ҳамаи онҳое табдил ёфт, ки барои ҳифзи марзу буми кишвар саҳм гузоштаанд. Баъди ба даст овардани истиқлолият, Тоҷикистон дар назди худ вазифаи муҳим – таъсиси Артиши миллиро гузошт. Ин марҳила осон набуд. Кишвар аз имтиҳонҳои сахти таърихӣ гузашт, вале бо иродаи қавӣ ва талошҳои фарзандони содиқаш тавонист пояҳои давлатдории худро устувор намояд.
Артиши миллӣ яке аз рукнҳои асосии давлат ба ҳисоб меравад. Бе нерӯи мусаллаҳи муназзам ҳифзи истиқлолият ва тамомияти арзӣ ғайриимкон аст. Сарбозону афсарон дар шароити гуногуни иқлимӣ – дар сарҳадҳои баландкӯҳ, минтақаҳои дурдаст ва мавзеъҳои дорои вазъи мураккаб – адои хизмат мекунанд. Онҳо шабонарӯзӣ посбони сулҳу оромии мардум мебошанд. Ин хизмат фидокорӣ, интизоми қавӣ, сабру таҳаммул ва иродаи мустаҳкамро талаб мекунад. Ҳар як сарбоз бо ёд кардани савганди ҳарбӣ масъулияти бузургеро бар дӯш мегирад: ҳифзи Ватан, ҳимояи халқу давлат ва иҷрои содиқонаи фармон.
Қувваҳои Мусаллаҳ танҳо бо вазифаи ҳифзи марзҳо маҳдуд намешаванд. Онҳо дар таҳкими амнияти дохилӣ, мубориза бар зидди таҳдидҳои муосир ва таъмини суботи ҷомеа саҳми назаррас доранд. Дар ҳолатҳои фавқулода – аз ҷумла офатҳои табиӣ, обхезиҳо, ярчҳо ва заминларзаҳо – низомиён дар сафи аввал қарор мегиранд. Онҳо ба мардум дасти ёрӣ дароз карда, барои наҷоти ҷони инсонҳо ва барқарорсозии инфрасохтор кӯмак мерасонанд. Ин нишон медиҳад, ки Артиш на танҳо нерӯи низомӣ, балки такягоҳи боэътимоди халқ аст.
23 феврал инчунин ба рамзи эҳтиром ба мардонагӣ табдил ёфтааст. Мардонагӣ танҳо дар қувваи ҷисмонӣ нест; он дар виҷдони пок, дар масъулиятшиносӣ, дар адолат ва дар ҳимояи ҳақиқат зоҳир мегардад. Падаре, ки бо меҳнати ҳалол фарзандонашро тарбия мекунад, омӯзгоре, ки бо сабру таҳаммул насли навро ба роҳи дониш раҳнамун месозад, табибе, ки ҷони беморонро наҷот медиҳад – ҳамаи онҳо ба маънои васеъ ҳимоятгарони Ватан мебошанд. Зеро Ватан танҳо хоки муқаддас нест; он маҷмӯи арзишҳо, фарҳанг, таърих ва инсонҳост.
Ватандӯстӣ яке аз сифатҳои олии инсон аст. Муҳаббат ба Ватан аз оила оғоз меёбад. Вақте кӯдак аз хурдӣ бо эҳтироми Парчам, Нишон ва Суруди миллӣ тарбия меёбад, дар қалби ӯ ҳисси ифтихор ва масъулият шакл мегирад. Ҷавонон бояд дар рӯҳияи садоқат ба давлат ва эҳтиром ба арзишҳои миллӣ ба воя расанд. Хизмат дар сафи Артиш барои бисёриҳо мактаби ҷасорат ва тарбияи ирода мегардад. Он ҷо ҷавон на танҳо истифодаи техника ва силоҳро меомӯзад, балки ҳамчунин интизом, ҳамбастагӣ ва эҳтироми якдигарро дарк мекунад.
Сулҳ неъмати бебаҳо аст. Таҷрибаи таърихӣ нишон медиҳад, ки бе сулҳу субот рушд ва пешрафт ғайриимкон мебошад. Аз ин рӯ, ҳифзи истиқлолият ва ваҳдати миллӣ вазифаи муқаддаси ҳар як шаҳрванд аст. Қувваҳои Мусаллаҳ ҳамчун сипари боэътимоди давлат дар таъмини ин арзишҳо нақши калидӣ мебозанд. Онҳо кафили оромии мардум ва пойдории давлат мебошанд.
Дар ин рӯз дар саросари кишвар чорабиниҳои бошукӯҳ баргузор мегарданд. Дар қисмҳои ҳарбӣ ҷамъомадҳои тантанавӣ доир шуда, хизматчиёни пешсаф бо медалу ифтихорномаҳо сарфароз мегарданд. Дар муассисаҳои таълимӣ дарсҳои тарбиявӣ ва барномаҳои фарҳангӣ ташкил мешаванд. Шоирон дар васфи Ватан ва сарбоз шеър мегӯянд, ҷавонон дар бораи таърихи Артиши миллӣ маърӯзаҳо ироа мекунанд. Мардум ба падарон, бародарон ва дӯстони худ табрик мегӯянд. Ин ҳама нишонаи он аст, ки ҷомеа хизматчиёни ҳарбиро қадр мекунад.
23 феврал моро ба андеша мебарад: истиқлолият ва озодӣ бо заҳмат ва ҷонфидоӣ ба даст омадаанд. Барои нигоҳ доштани онҳо бояд ҳамеша ҳушёр ва муттаҳид бошем. Ҳар як шаҳрванди кишвар, новобаста аз касбу кор, бояд дар ободии Ватан саҳм гузорад. Муҳаббат ба Ватан дар суханони баланд не, балки дар амалҳои нек, дар меҳнати ҳалол ва дар эҳтироми қонун зоҳир мегардад.
Имрӯз Тоҷикистон дар роҳи рушд қарор дорад. Пешрафти иқтисод, рушди илм ва маориф, ободии шаҳрҳо ва деҳот – ҳамаи ин дар фазои сулҳу субот имконпазир аст. Қувваҳои Мусаллаҳ дар таъмини ҳамин субот нақши муҳим доранд. Онҳо бо омодабошии доимӣ ва сатҳи баланди касбӣ кафолат медиҳанд, ки осмони кишвар софу беғубор боқӣ монад.
Бигзор 23 феврал ҳамеша рӯзи ифтихор аз фарзандони далери миллат бошад. Бигзор сарбозону афсарон бо рӯҳияи баланд ва иродаи қавӣ ба хизмат идома диҳанд. Бигзор сулҳу ваҳдат пойдор, истиқлолият ҷовидонӣ ва Ватани азизи мо шукуфон бошад. Ин рӯз моро ба ҳамбастагӣ, садоқат ва муҳаббати самимӣ ба Ватан даъват мекунад. 23 феврал муборак бод!
Соҷидхон Баҳронов - Директори Маркази минтақавии таълимию омӯзишӣ дар соҳаи амнияти ХБРЯ, назорати содирот, ҳифзи сарҳад ва муқовимат ба терроризм бо истифода аз силоҳи қатли ОМ ва маводҳои ХБРЯ” - и Агентии амнияти ХБРЯ-и АМИТ
Соҷидхон Баҳронов - Директори Маркази минтақавии таълимию омӯзишӣ дар соҳаи амнияти ХБРЯ, назорати содирот, ҳифзи сарҳад ва муқовимат ба терроризм бо истифода аз силоҳи қатли ОМ ва маводҳои ХБРЯ” - и Агентии амнияти ХБРЯ-и АМИТ
