Ҳамасола 27 июн дар Ҷумҳурии Тоҷикистон Рӯзи Ваҳдати миллӣ — яке аз муҳимтарин ҷашнҳои давлатии кишвар таҷлил мегардад. Ин сана дар таърихи халқи тоҷик ҷойгоҳи махсус дорад, зеро он ба анҷоми муқовимати шаҳрвандӣ, барқароршавии сулҳ ва оғози марҳилаи нави рушди давлати соҳибистиқлол рамз мебошад.

27 июни соли 1997 дар шаҳри Москва Созишномаи умумии истиқрори сулҳ ва ризоияти миллӣ дар Тоҷикистон ба имзо расид. Ин ҳуҷҷати таърихӣ ба низои чандинсолае, ки ба кишвар талафоти зиёди ҷонӣ ва моддӣ оварда буд, хотима бахшид. Бо шарофати хирадмандии сиёсӣ, иродаи сулҳпарваронаи мардум ва талошҳои роҳбарияти кишвар ба даст овардани ризоияти миллӣ ва ҳифзи якпорчагии давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон имконпазир гардид.

Ваҳдати миллӣ ба пояи устувори таҳкими истиқлолият, субот ва амнияти давлат табдил ёфт. Дар солҳои сулҳ Тоҷикистон дар рушди иҷтимоию иқтисодӣ ба дастовардҳои назаррас ноил гардид. Мактабҳо, беморхонаҳо, роҳҳо, иншооти энергетикӣ ва корхонаҳои муосири нав бунёд шуданд. Шароити зиндагии аҳолӣ беҳтар гардида, имкониятҳо барои таҳсил, фарҳанг ва ҳамкориҳои байналмилалӣ васеъ шуданд.

Ваҳдати миллӣ барои насли ҷавон аҳамияти махсус дорад. Имрӯз ҷавонони Тоҷикистон дар рӯҳияи ватандӯстӣ, эҳтиром ба таърихи кишвари худ ва масъулият барои ояндаи он тарбия меёбанд. Ҳифзи сулҳ, дӯстӣ ва ҳамдигарфаҳмӣ миёни намояндагони минтақаҳо, миллатҳо ва гурӯҳҳои гуногуни иҷтимоӣ вазифаи муҳими ҳар як шаҳрванд мебошад.

Рӯзи Ваҳдати миллӣ ба мо ёдрас мекунад, ки танҳо ҳамбастагӣ, эҳтироми мутақобила ва меҳнати муштарак метавонанд шукуфоии давлатро таъмин намоянд. Ин ҷашн рамзи ягонагии мардум, талоши онҳо ба созандагӣ ва эътимод ба фардои дурахшон мебошад.

Бигзор сулҳ, субот ва ризоият ҳамеша арзишҳои асосии ҷомеаи Тоҷикистон боқӣ монанд ва дастовардҳои Тоҷикистони соҳибистиқлол барои таҳкими некӯаҳволии кишвар ва шаҳрвандони он хизмат намоянд.